ดาวหาง

ดาวหาง

จุดกาเนิดของดาวหาง

ดาวหางเกิดขึ้นในเวลาเดียวกับการก่อตัวขึ้นของระบบสุริยะ ชิ้นส่วนและกลุ่มแก๊สที่เหลือ จากการสร้างระบบสุริยะและไม่ได้ถูกแรงดึงดูดจากศูนย์กลาง จะก่อตัวเป็นแถบเมฆขนาดใหญ่ ล้อมรอบดวงอาทิตย์อยู่ โดยห่างจากดวงอาทิตย์ประมาณ 1 – 2 ปีแสง ดาวหางไม่ใช่ดาวตก ไม่ใช่ผี พุ่งไต้ ดาวหางเป็นวัตถุชนิดหนึ่งในระบบสุริยะ มีส่วนที่ระเหิดเป็นไอ เมื่อเข้าใกล้ดวงอาทิตย์ทาให้ เกิดชั้นฝุ่นและก๊าซที่ฝ้ามัวล้อมรอบและทอดเหยียดออกไปภายนอกจนดูเหมือนหาง ส่วนประกอบของดาวหาง

1. ส่วนหัว

1.1 นิวเคลียส (Nucleus) นิวเคลียสของดาวหางประกอบด้วย น้าแข็ง คาร์บอนไดออกไซด์ แอมโมเนีย และมีเทน ซึ่งอยู่ในสภาพเยือกแข็ง ปะปนด้วยกรวด ทราย และฝุ่น

1.2 โคมา (Coma) คือกลุ่มแก๊สและฝุ่นที่ระเหิดออกมาจากนิวเคลียสและห่อหุ้มนิวเคลียส ไว้ โดยทั่วไปโคมาจะมีเส้นผ่านศูนย์กลางโดยเฉลี่ย 100,000กิโลเมตร

2. ส่วนหาง

2.1 หางแก๊สหรือหางพลาสมา (Gas tail or plasma tail) เกิดจากกลุ่มแก๊สที่แตกตัวออกมา จากนิวเคลียสและโคมา มีลักษณะเป็นหางตรง

2.2 หางฝุ่น (Dust tail) เกิดจากฝุ่นที่ถูกขับออกมาจากนิวเคลียสและโคมา มีลักษณะโค้ง ดาวหางส่วนใหญ่จะมีทั้งหางแก๊สและหางฝุ่น หางแก๊สจะยาวกว่าหางฝุ่น นอกจากนั้นอาจจะมีห่าง ฝุ่นมากกว่า 2 หางก็ได้ หางของดาวหางมีความยาวตั้งแต่ 1 – 100 ล้านกิโลเมตร

ดาวหางแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม

1. ดาวหางที่มีวงโคจรแน่นอน Periodical Comets เช่นดาวหางฮัลเลย์จะมาปรากฏให้เห็นทุกๆ 76 ปี

2. ดาวหางที่มีวงโคจรที่ไม่แน่นอน Non-Periodical Comets

ดาวหางฮัลเลย์ (Halley) เป็นดาวหางดวงใหญ่ที่สุด มีทางโคจรเป็นวงรีรอบดวงอาทิตย์รอบ ละประมาณ 65 ปี ครั้งหลังสุดเข้ามาใกล้โลกมากที่สุดประมาณวันที่ 12-15 พฤษภาคม 1988 แสดง ว่า เราจะเห็นดาวหางฮัลเลย์อีกครั้งในปี ค.ศ. 2064

ดาวหาง Shoemaker – Levy 9 ชนดาวพฤหัสบดี เมื่อวันทื่ 18 กรกฎาคม 1988 ค้นพบโดย Carolyn Shoemaker ชาวอเมริกันดาวหาง Mcnaught-Russel l ค้นพบโดย Robert H. Mcnaught และ Kenneth S.Russell ในวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 1993 เป็นดาวหางที่มีเวลาเคลื่อนที่รอบวงโคจรยาวที่สุด คือ 1,550ปี

ส่วนสาคัญที่สุดของดาวหางนั้นอยู่ตรงใจกลางหัวที่ เรียกว่า นิวเคลียส (Nucleus) เป็นเทหวัตถุที่มีขนาดเล็กมาก ที่ปะปนอยูกับก้อนน้าแข็งสกปรก และ ก๊าซแข็ง โดยที่ใจกลางส่วนหัวจะมีเส้นผ่านศูนย์กลางยาวระหว่าง 1-10 กิโลเมตร โดยที่จะเคลื่อนที่รอบดวงอาทิตย์ด้วยอานาจของแรงโน้มถ่วง ตามกฎของนิวตัน เช่นเดียว กับดาวเคราะห์ทั้ง 8 ดวง โดยวงโคจรรอบดวงอาทิตย์ จะเป็นวงรีมาก และอัตรา เร็วในการเคลื่อนที่จะไม่คงที่ ส่วนของน้าแข็งสกปรก ที่อยู่บริเวณผิวนอกใจกลางหัวจะระเหิดกลายเป็นไอ และมีฝุ่นละออง กระเด็นออกไปด้วย ก๊าซและฝุ่นละอองที่กระจายออกไปนั้นจะคลุมอยู่รอบๆ นิวเคลียสหรือใจกลางหัว กลายเป็นหัวหรือที่เรียกว่า โคมา(Coma) มีส่วนประกอบของไฮโดรเจน ซึ่งเป็นธาตุที่เบาที่สุด และขยายตัวเร็วกว่าก๊าซอื่นๆ เมื่อดาวหางเข้าใกล้ดวงอาทิตย์มากขึ้น จะเห็นหางยาวออกไปจากบริเวณหัว และมีแสงสว่างสุกใส หันหางออกไปทิศตรงกันข้าม กับดวงอาทิตย์ ซึ่ง ความสว่างของดาวหางส่วนหนึ่ง เกิดจากการได้รับแสงสว่างจากดวงอาทิตย์สะท้อนจากก๊าซ และฝุ่นละอองของดาว ดาวหางบางดวงมีหางยาวมาก เป็นร้อยล้านกิโลเมตร

 

 

 

 

ใส่ความเห็น

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

บลอกที่ WordPress.com .

%d bloggers like this: